تئوری های طراحی سازمان
در این بخش دو نگاه عمده به طراحی سازمان که به صورت گسترده ای پذیرفته شده است بیان میشود: ۱) تئوری های
عمومی طراحی سازمان که یک ساختار ایده آل در هر شرایطی را معرفی مینماید؛ و ۲) تئوری های اقتضایی طراحی
سازمان، که بیان میکند انتخاب طراحی سازمان به عوامل درونی و بیرونی سازمان بستگی دارد.
تئوریهای عمومی طراحی سازمان
دو نوع ساختار سازمانی متضاد به عنوان رویکرد عمومی برای همه سازمان ها بیان شده است. این دو نوع ساختار، تفاوت گسترده ای در میزان ساختار رسمی دارند. در مطالعات سنتی، برنز و استالکر (۱۹۶۱) در ابتدا ساختار مکانیک و ارگانیک را بیان نمودند. بر اساس مشاهدات صورت گرفته در بیست شرکت انگلیسی، آن ها به این نتیجه رسیدند که محیط بیرونی ارتباط نزدیکی با ساختار درونی سازمانی دارد. زمانی که محیط بیرونی پایدار باشد، درون سازمان به وسیله قوانین، رویه ها و سلسله مراتب اختیار کنترل میشود. اکثر تصمیمات مدیریتی در سطح مدیران ارشد گرفته می شود و تمرکز قدرت بسیار زیاد است. برنز و استالکر (۱۹۶۱) این ساختار را مکانیک نامیدند.
همچنین آن ها دریافتند که در محیطهایی که به سرعت تغییر میکردند، سازمانها ساختارهای دقیق نداشتند. این سازمان ها، انعطاف پذیر بوده و پویایی داشتند. در این سازمانها، معمولا قوانین و مقررات به صورت نوشته وجود نداشت؛ سلسله مراتب اداری مشخص نبود و سیستم تصمیمگیری غیر متمرکز بود. برنز و استاکر(۱۹۶۱) در مورد آن ها، اصطلاح سیستم سازمانی ارگانیکی را به کار بردند.
در ساختارهای ارگانیکی، تأکید بر روابط موازی (افقی) به جای روابط عمودی است؛ نفوذ در آن ها به جای این که بر مبنای اختیارات ناشی از پست سازمانی باشد، براساس مهارت و دانش صورت می گیرد؛ مسئولیت ها به جای این که صرفاً بر اساس شرح شغل باشد، به صورت انعطاف پذیر تعریف شده و به جای صدور دستورات، روی مبادله اطلاعات تأکید میشود.
هدف اصلی:
اهداف جانبی:

برچسب:
نویسنده: doni