بودجه خطی که به بودجه ریزی افزایشی یا کد موضوعی نیز معروف است، باید حاوی مطالب و دستورالعمل هایی برای همه جنبه های مصرف مستقیم با یکدیگر وتأمین سایرفاکتورها باشد. بودجه بندی خطی ساده ترین روش برای جمع آوری داده ها است که بطور کامل برمبنای مصارف سال های قبل می باشد.( داودی راد، خوشبخت، ۱۳۸۷: ۴)
این روش این امکان را فراهم می کند تا بتوان تنها با افزایشی ناچیزی نسبت به آنچه در سال گذشته وجود داشته است بودجه سال آینده خود را آماده کرد و نیازی به اهداف برنامه ای روشن یا تعیین شاخصی برای سنجش اثر بخشی و کارایی به منظور اجراء موفقیت آمیز بودجه ریزی نیست. تنها از بودجه پایه موجود آغاز می کنیم و هر سال بر مبنای سهم عادلانه به کاهش یا افزایش ناچیزی می پردازیم. نیازی به آگاهی از ارتباط برنامه ای هر ردیف بودجه ای و نقش هر یک از این اقلام در نیل به اهداف کلی برنامه و رسالت سازمان نیست.
در این روش برای هر یک از گروه های اصلی هزینه ها از قبیل هزینه های پرسنلی مواد و هزینه های سرمایه ای ردیفی در نظر گرفته می شود و هر یک از این گروه ها به ردیف های فرعی دیگری تقسیم می شوند. سازمان ها و دستگاه های اجرایی می توانند تصمیم بگیرند که هر کسی و در هر سطحی از سازمان از چه اختیاراتی برای انتقال اعتبار از یک ردیف فرعی به ردیف فرعی دیگر برخوردار است، این کنترل را می توان به گونه ای گسترش یا کاهش داد که پاسخگویی کلان مالی که سازمان در پی آن است نیز تحقق یابد.
بودجه ریزی افزایشی یا خطی نخستین بار در اوایل سده بیستم به عنوان بخشی از اصلاحات بودجه ای برای کاهش فساد سیاسی معرفی گردید. در این روش با ایجاد ردیف های بودجه ای تفصیلی برای گروه های ویزه یا حتی اقلام سرانه هزینه ها، راحت تر می توان منابع مالی را از زمان تخصیص توسط مجلس هزینه کرد.
الف) سؤالات تحقیق
سئوالاتی که در این تحقیق به دنبال پاسخ آن ها هستیم عبارت است از:
۲)نظام بودجه ریزی بر مبنای عملکرد در دانشگاه امام صادق(ع) چه مؤلفه ها و شاخص هایی دارد؟

برچسب:
نویسنده: doni