مقدمه
اکنون که در اقتصاد جهانی مشتریان بقای شرکت را رقم میزنند. شرکتها دیگر نمیتوانند نسبت به انتظارات و خواستههای مشتریان بیتفاوت باشند. آنها باید همه فعالیتها و توانمندیهای خود را متوجه رضایت مشتری کنند. چرا که تنها منبع برگشت سرمایه مشتریان هستند. یکی از قابلیتها یا شایستگیهای لازم برای موفقیت در این عرصه، برخورداری از دانش و مهارت بازاریابی در شرکتها است. یکی از مشهورترین و مهمترین مفاهیم بازاریابی که امروزه بهطور گستردهای مورد بحث پژوهشگران و صاحبنظران بازاریابی قرار میگیرد، برند است که از دلایل مهم این شهرت، نقش راهبردی و مهم برند در تصمیمگیریهای مدیریتی و ایجاد مزیت رقابتی برای سازمانها و مشتریان آن است (آتلیگان و همکاران[۱]، ۲۰۰۵).
امروزه برند و نام تجاری یکی از مهمترین مباحث بازاریابی است که پیش روی تمامی شرکتها، منجمله شرکتهای تجاری قرار دارد. این اهمیت تا حدی است که مدیریت برند به رشته مستقلی در محافل علمی تبدیل شده است. برندها از لحاظ اقتصادی و استراتژیک جزو داراییهای با ارزش شرکتها و حتی بدون اغراق از با ارزشترین داراییهای آنها محسوب میشوند. در سالهای اخیر محققان به این نتیجه رسیدهاند که ارزش واقعی محصولات و خدمات برای شرکتها در درون محصولات و خدمات نیست، بلکه این ارزش در ذهن مشتریان واقعی و بالقوه وجود دارد و این برند است که ارزش واقعی را در ذهن مشتریان پدید میآورد (کلر، ۲۰۰۸). برند، جزء جدانشدنی راهبرد بازاریابی شرکت است و بهطور روزافزونی بهعنوان تنها دارایی مهم و منبع تمایز مورد توجه قرار میگیرد. بدین ترتیب برندهای قوی، ارائهدهندهی سود بیشتر همراه با ریسک کمتر به سهامداران هستند (مدن و همکاران[۲]، ۲۰۰۶). به زعم انجمن بازاریابی آمریکا AMA)) [3]، برند عبارت است از اسم، عبارت، سمبل، طرح، و یا ترکیبی از این موارد است که بیانکنندهی ماهیت اصلی و وجودی یک شرکت، محصول و یا یک خدمت است. در درجهی نخست برند، یک تعهد است و میگوید که شما آن نام را میشناسید و به تعهد آن اعتماد دارید. اعتماد، هدف اصلی و حیاتی برند است.
صاحبان برند همیشه میخواهند کنترل کاملی بر حق استفاده از نام برندشان و سایر مشخصات برند داشته باشند. با این وجود، علیرغم اینکه برخی موسسات دولتی، پوشش قانونی برند را بسط و گسترش دادهاند، اما هنوز استفادهی منصفانه از برند به گروههای سوم این فرصت را میدهد که بدون اجازه، از ویژگیها و مشخصات برندهای دیگر استفاده کنند (پتی[۴]، ۲۰۰۸). بنابراین برندهای مقلّد از لباس تجاری یک برند اصلی، مانند نام یا بستهبندی متمایز آن تقلید میکنند تا از شهرت و تلاشهای بازاریابی انجام گرفتهی آن منتفع شوند (ونهورن و پیترز[۵]، ۲۰۱۳). برخی از سازمانها با الگو گرفتن از برندهای اصلی و مطرح در بازار مصرفکننده و با آگاهیهایی که در مورد استفاده از تاکتیکهای تقلید، سعی در ایجاد رضایتمندی و یا تقاضای جدید هستند. برندهای مقلّد، برای سواری گرفتن مجانی از کیفیت جدید، از لباس تجاری برندهای اصلی تقلید میکنند. تقلید از برند یک استراتژی بازاریابی سودآور و فراگیر است. تقلید از برند بر پایهی استفاده از شباهتها از ویژگیها و مشخصات برندهای اصلی است (پتی، ۲۰۰۸).
[۱] .Atilgan, et al.
[۲] .Madden, et al.
[۳] .American Marketing Association
[۴].Petty
[۵].Horen & Pieters

برچسب:
نویسنده: doni